تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۶۰۷

تا رهبر تو طبع بدآموز بودبخت تو مپندار که پیروز بود
تو خفته به صبح و شب عمرت کوتاهترسم که چو بیدار شوی روز بود