رباعی شمارهٔ ۶۰۹
هوش مصنوعی: در این ابیات اشاره به این است که وقتی جان انسان به بدن مادی تعلق میگیرد، همزمان با آن، چهار نوع فساد نیز به وجود میآید. این چهار فساد به مثابه همسایگانی در کنار جان قرار میگیرند و از همدیگر تأثیر میپذیرند. در ادامه، به این نکته پرداخته شده که اگر کسی به خدا نزدیک نباشد، نمیتواند از این فسادها رهایی یابد.
تا گوهر جان در این طبایع افتادهمسایه شدند با وی این چار فساد
هوش مصنوعی: زمانی که گوهر وجود انسان در این خصلتها و طبیعتها قرار گرفت، این چهار فساد به همسایه و نزدیک او تبدیل شدند.
زان گور بدان گور از آن رنگ گرفتهمسایهٔ بدخدای کس را ندهاد
هوش مصنوعی: از آن قبر، او به خاطر رنگش، به گور دیگری رفت؛ زیرا همسایهای که بدخواه باشد، به کسی مهربانی نخواهد کرد.