رباعی شمارهٔ ۶۱۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان احساسات و حیات نی (نیستان) می‌پردازد. نی که از نیستان جدا شده، با صدای خود فریاد می‌زند و به منبع خود اشاره می‌کند. همچنین، لب‌هایی که نی از آن‌ها دم می‌زند، نشانه‌ای از ارتباط بین نی و انسانی است که آن را نوازش می‌کند. این شعر به نوعی ارتباط انسانی و آثار فریاد نی اشاره دارد.
نایی ببرید از نیستان استادبا نه سوراخ و آدمش نام نهاد
هوش مصنوعی: درخت نی را بریدند و از آن نی برای نوازندگی ساختند. در این نی سوراخهایی ایجاد کردند و به این ترتیب، انسانی که با آن نوازندگی می‌کند، نامیده شد.
ای نی تو از این آمده ای در فریادآن لب را بین که این لبت را دم داد
هوش مصنوعی: ای نی، تو از این لب به وجود آمدهای؛ به فریاد آن لب نگاه کن که این لب، به تو جان داده است.