رباعی شمارهٔ ۶۱۸
هوش مصنوعی: این شعر به شدت بیانگر احساسی عمیق از عشق و شوق است. شاعر به شدت به عشق خود علاقهمند است و این عشق به او درد و شکایت میآورد. او از معشوق خود میخواهد که توجهی به او داشته باشد، زیرا به نظر میرسد زمان کمک و عنایت فرا رسیده است.
جانا تبش عشق به غایت برسیداز شوق تو کارم به شکایت برسید
هوش مصنوعی: عزیزم، عشق و محبت به اوج خود رسیده و به خاطر شوق تو، حال و وضعت به جایی رسیده که فقط میتوانم شکایت کنم.
ارزانکه نخواهی که بنالم سحریدریاب که هنگام عنایت برسید
هوش مصنوعی: اگر نمیخواهی که من دردی را بیان کنم، لطفاً در سحرگاه مرا دریاب، زیرا زمان لطف و توجه الهی فرا رسیده است.