رباعی شمارهٔ ۶۴۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از خواب و خیال معشوقش سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که خوابش را به خاطر یاد معشوق از دست داده و به او دست دراز کرده است. در نهایت، خواب به خاطر زیبایی و خیال معشوق به پایان رسیده و شاعر به نوعی از مرگ خواب به خاطر عشقش اشاره می‌کند.
خوابم ز خیال روی تو پشت بدادوز تو ز خیال تو همی خواهم داد
هوش مصنوعی: در خواب، تصویر زیبای تو از ذهنم بیرون رفت و اکنون از تو میخواهم که در خیالم بمانی.
خوابم بشد ودست بدامان تو زدخوابم خود مرد چون خیال تو بزاد
هوش مصنوعی: خوابم از دست رفت و به دامان تو چنگ زدم، خوابم خود را از دست داد چون خیال تو در دلم زنده شد.