رباعی شمارهٔ ۶۵۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیباییهای یک باغ اشاره میکند که پر از گلها و بنفشههای خوشبو است. آب در حال جاری است و همه این زیباییها بهانهای برای وجود خود معشوق است که در واقع همان اوست.
در باغ هزار شاهد مهرو بودگلها و بنفشههای مشکین بو بود
هوش مصنوعی: در باغ، هزاران دختر زیبا و دلانگیز وجود داشتند و گلها و بنفشههای خوشبو فضای باغ را معطر کرده بودند.
وان آب زره زره که اندر جو بوداین جمله بهانه بود و او خود او بود
هوش مصنوعی: این آب که به آرامی و کم کم جریان دارد، تنها بهانهای است و در حقیقت، خود آن آب است که وجود دارد.