رباعی شمارهٔ ۶۷۳
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر این است که در عشق نباید به درجات اجتماعی و وضعیت‌های مختلف انسانی توجه کرد. عشق فراتر از جاه‌طلبی و سطح‌گرایی است و هیچ نوع توهم و خودبزرگ‌بینی در آن جایگاهی ندارد. در واقع، عشق واقعی از تمام مرزها و تعصبات اجتماعی آزاد است.
در عشق نه پستی نه بلندی باشدنی بیهشی نه هوشمندی باشد
هوش مصنوعی: در عشق، هیچ طبقه یا درجهای وجود ندارد؛ نه افرادی هستند که به خواب عمیق رفتهاند و نه آنهایی که در فکر و هوش هستند.
قرائی و شیخی و مریدی نبودقلاشی و کم‌زنی و رندی باشد
هوش مصنوعی: در زندگی نیازی به عناوین و دستهبندیها نیست. مهم این است که انسان خالص و با اصول باشد و از رفتارهای ناپسند و فریبکارانه دوری کند.