رباعی شمارهٔ ۶۸۵
هوش مصنوعی: در این شعر به مفاهیم عمیق در مورد درویش اشاره شده است. درویش کسی است که اسرار و دانایی جهان را با دیگران به اشتراک می‌گذارد و در این راه، به دیگران سرحالی و آرامش می‌بخشد. او درویشی نیست که تنها به دنبال نان و نیازهای مادی باشد، بلکه کسی است که جان و روح خود را برای خدمت به دیگران فدای می‌کند.
درویش که اسرار جهان می‌بخشدهردم ملکی به رایگان می‌بخشد
هوش مصنوعی: زاهد که به رمز و رازهای عالم آگاه است، هر لحظه نعمت و برکتی را بدون هیچ گونه چشمداشتی به دیگران میدهد.
درویش کسی نیست که نان می‌طلبددرویش کسی بود که جان می‌بخشد
هوش مصنوعی: درویش کسی نیست که فقط دنبال تأمین معیشت خود باشد؛ درویش واقعی کسی است که تمام وجودش را برای خدمت و عشق به دیگران می‌گذارد.