رباعی شمارهٔ ۷۱۱
هوش مصنوعی: این اشعاری که ارائه شده، اشاره به این دارد که اگر انسان خود را از الگوها و تصویرهای ذهنی خود بیرون بکشد، می‌تواند حقیقت را بهتر ببیند و به زیبایی‌های واقعی دست یابد. به عبارت دیگر، اگر فرد از قضاوت‌ها و پیش‌داوری‌های خود فاصله بگیرد، همه چیز به شکل بهتری برای او نمایان می‌شود.
رو دیده بدوز تا دلت دیده شودزاندیده جهان دگرت دیده شود
هوش مصنوعی: چشمانت را ببند تا قلبت مورد تماشا قرار بگیرد، زیرا وقتی که از دنیای خارجی دور شوی، واقعیت جدیدی برایت قابل دیدن خواهد بود.
گر تو ز پسند خویش بیرون آئیکارت همه سر بسر پسندیده شود
هوش مصنوعی: اگر از آنچه به دل خود میپسندی خارج شوی، تمام کارهایت به تدریج متناسب و زیبا خواهد شد.