رباعی شمارهٔ ۷۱۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان احساسات درد و رنج ناشی از عشق می‌پردازد. او تأکید می‌کند که در چنین روزهایی باید شکرگزار عشق بود، حتی اگر درد و سختی وجود داشته باشد. همچنین، اشاره به این دارد که در راه عشق و عاشقی، نمی‌توان از ویژگی‌های خوب دیگران غافل شد و باید قدردان آنها بود.
روزیکه بود دلت ز جان پر از دردشکرانه هزاران جان فدا باید کرد
هوش مصنوعی: روزی که دل تو از درد پر شده است، باید شکرگزاری کنیم و جانهای بسیاری را برای آن فدای محبتت کنیم.
کاندر ره عشق و عاشقی ای سره مردبیشکر قفای نیکوان نتوان کرد
هوش مصنوعی: در مسیر عشق و عاشقی، ای مرد بزرگ، نمی‌توان از پی نیکوکاران رفت.