تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۷۴۷

شیرین سخنی در دل ما میخنددبر خسرو شیرین سخنی می‌بندد
گه تند کند مرا و او رام شودگه رام کند مرا و او می‌تندد