رباعی شمارهٔ ۷۴۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از شور و شوقی که در دلش به وجود آمده سخن می‌گوید. او احساساتش را با تصویر مرغی که در هوا پرواز می‌کند، بیان می‌کند و می‌گوید که هر جزئی از وجودش به نوعی در حال حرکت و جستجو است. این حس و حال به دنبال دلدار (عشق یا معشوق) است که شاید در همه جا حضور دارد.
شور عجبی در سر ما میگردددل مرغ شده است و در هوا میگردد
هوش مصنوعی: در دل ما احساسی عجیبی وجود دارد، گویی که روح پرندهای درون ماست و در آسمان پرواز می‌کند.
هر ذرهٔ ما جدا جدا میگردددلدار مگر در همه جا میگردد
هوش مصنوعی: هر بخش از وجود ما به طور جداگانه به دنبال محبوب میگردد، اما او در همه جا حضور دارد.