رباعی شمارهٔ ۷۴۵
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر احساس عاشقانه و جنون‌آمیز شاعر هستند. شاعر می‌گوید که عشق او به معشوق آن‌قدر قوی و عمیق است که هیچ‌کس نمی‌تواند مانند او این عشق را تجربه کند، حتی اگر دیوانه شود. او تمایل دارد به خاطر عشقش جانش را فدای آن کند و در نهایت می‌پرسد که آیا کسی می‌تواند به اندازه‌ی او چنین احساسی داشته باشد.
شور آوردم که گاو گردون نکشددیوانگیی که صد چو مجنون نکشد
هوش مصنوعی: من احساس شور و هیجان دارم که هیچ قدرتی نمی‌تواند این دیوانگی را از من بگیرد، همانطور که هیچ‌کس نمی‌تواند دیوانگیهای زیادی را که از مجنون سر میزند، تحمل کند.
هم من بکشم که شور تو جان منستجان خود را بگو کسی چون نکشد
هوش مصنوعی: اگر من تو را بکشم، چون عشق تو جان من است، پس بگو چه کسی می‌تواند جانش را از دست بدهد؟