رباعی شمارهٔ ۷۴۹
هوش مصنوعی: شعر به توصیف صبح و آغاز روشنایی اشاره دارد که با خود جدایی شبانه را به همراه میآورد. چشمها که به خواب رفتهاند، در واقع در لحظهای از انتظار هوس شیرین و لذتبخش را حس میکنند.
صبح آمد و وقت روشنائی آمدشبخیزان را دم جدائی آمد
هوش مصنوعی: صبح فرا رسید و زمان روشنایی آغاز شد، و برای شبزندگان زمان جدایی و Departure فراهم شده است.
آن چشم چو پاسبان فروبست بخوابوقت هوس شکر ربائی آمد
هوش مصنوعی: آن چشمی که مانند یک نگهبان خوابش برده است، وقتی که اشتیاق طعم شیرین عشق به او دست داد.