رباعی شمارهٔ ۷۵۴
هوش مصنوعی: این بیت شعر به توصیف موجودی میپردازد که نه طاووس زیبایی است که به زیباییاش نگاه کنند، نه سیمرغی که نامش را در الوهیت ذکر کنند و نه شهبازی که دیگران از شکارش صحبت کنند. در نهایت، شاعر از عدم شناخت و ارزش واقعی این موجود سوال میکند و میخواهد بداند که او چه موجودی است و چرا مورد توجه قرار گرفته است.
طاوس نهای که بر جمالت نگرندسیمرغ نهای که بیتو نام تو برند
هوش مصنوعی: تو مثل طاووس نیستی که فقط به زیباییات نگاه کنند و مانند سیمرغ هم نیستی که تنها به خاطر نامت شناخته شوی.
شهباز نهای که از شکار تو چرندآخر تو چه مرغی و ترا با چه خرند
هوش مصنوعی: تو مانند شهبازی نیستی که در جستجوی تو پرواز کند؛ در واقع، تو چه موجودی هستی که باید به دنبال تو بروند و چه کسی به تو اهمیت میدهد؟