تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۷۸۱

گر خواب ترا خواجه گرفتار کندمن نگذارم کسیت بیدار کند
عشقت چو درخت سیب میافشاندتا خواب ترا چو برگ طیار کند