رباعی شمارهٔ ۷۸۷
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به اهمیت و تاثیر گرما و سرما در زندگی اشاره می‌کند. او می‌گوید که اگر ما همه مثل تنور داغ باشیم، ناگهان چیزی می‌تواند ما را گرم کند. همچنین وقتی وعده گرما داده می‌شود، ممکن است سردی در کار باشد و سرما تنها محدود به زمستان نیست. به طور کلی، شاعر به تضاد احساسات و وضعیت‌های مختلف در زندگی پرداخته است.
گر ما نه همه تنور سوزان باشدناگه ز درم درآی گرم آن باشد
هوش مصنوعی: اگر ما همه در آتش باشیم، ناگهان از در من، گرما بیرون میآید.
چون وعده دهی نیابی سرد آن باشدسرما نه همه سرد زمستان باشد
هوش مصنوعی: وقتی که وعده میدهی، نمیتوانی از سردی و ناراحتی فرار کنی. این سرما به این معنی نیست که فقط در زمستان وجود دارد، بلکه در هر زمانی ممکن است احساس سردی کنی.