رباعی شمارهٔ ۸۱۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از حس دلشکستگی و غم خود می‌گوید. او به قمر (ماه) اشاره می‌کند که به زیبایی خود می‌بالد، در حالی که او غمگین و گریان است. وقتی قمر می‌بیند که شاعر ناراحت است، به طور پنهانی خوشحال است و میخندد. این تضاد بین غم شاعر و شادی قمر، احساس تنهایی و ناکامی را القا می‌کند.
ماهی که کمر گرد قمر می‌بنددغمگینم از اینکه خوشدلم نپسندد
هوش مصنوعی: ماهی که دور کمر قمر حلقه میزند، مرا غمگین می‌کند زیرا ممکن است خوشیام را نپسندد.
چون بیندم او که من چنین گریانمپنهان پنهان شکر شکر میخندد
هوش مصنوعی: زمانی که او ببیند که من اینقدر غمگین و گریانم، به طور مخفیانه شکرگزاری کرده و لبخند میزند.