غزل شمارهٔ ۴۰۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و محبوبیت خود اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر کسی فکر کند زیبایی او اساس هستی است، اشتباه کرده است. او همچنین به عشق و وابستگی‌اش به معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که بدون او زندگی‌اش معنایی ندارد. شاعر به چرخ فلک و سرنوشت و این‌که در خدمت معشوق است، می‌پردازد و بیان می‌کند که سال‌هاست فقط در انتظار اوست. همچنین، او از ترس و نگرانی‌های خود در مورد اندیشه‌ها و خیالاتش می‌گوید و در انتها اشاره‌ای به هوشیاری دلش در برابر معشوق دارد. در کل، شعر به عمق احساسات و وابستگی شاعر به معشوق و تردیدهایش درباره زندگی و عشق می‌پردازد.
گر تو پنداری به حسن تو نگاری هست نیستور تو پنداری مرا بی‌تو قراری هست نیست
هوش مصنوعی: اگر فکر میکنی که زیبایی تو، تصویری است که باید در دل داشته باشد، باید بگویم که این طور نیست. و اگر فکر میکنی که من بدون تو میتوانم آرامش داشته باشم، باز هم باید بگویم که این درست نیست.
ور تو گویی چرخ می‌گردد به کار نیک و بدچرخ را جز خدمت خاک تو کاری هست نیست
هوش مصنوعی: اگر بگویی که زندگی به دور آنچه خوب و بد است میچرخد، باید بدان که جز خدمت به تو، چرخ زندگی کار دیگری ندارد.
سال‌ها شد تا که بیرون درت چون حلقه‌ایمبر در تو حلقه بودن هیچ عاری هست نیست
هوش مصنوعی: سال‌هاست که ما در بیرون در خانهات مثل حلقهای در خودت گرد هم آمدهایم. این حلقه بودن هیچ نقصی ندارد و هیچ چیزی در آن کم نیست.
بر در اندیشه ترسان گشته‌ایم از هر خیالخواجه را این جا خیالی هست آری هست نیست
هوش مصنوعی: ما در این مکان به خاطر هر فکر و خیال ترسان شدهایم، ولی در واقع در اینجا خیالی وجود دارد؛ بله، یک خیال هست، اما نیست.
ای دل جاسوس من در پیش کیکاووس منجز صلاح الدین ز دل‌ها هوشیاری هست نیست
هوش مصنوعی: ای دل، تو در پیش من مانند یک جاسوس هستی، اما برای کسی چون کیکاووس نیستی. فقط از دل‌ها و هوشیاری صلاحالدین در این زمینه خبری نیست.