رباعی شمارهٔ ۸۱۵
هوش مصنوعی: این شعر درباره مردی صحبت می‌کند که به آنچه دارد راضی و قانع است. او وجود و عدم خود را تحت کنترل دارد و صفات و اعمال او به گونه‌ای است که او فراتر از مخلوق بودن به مقام خالقیت می‌رسد. در واقع، این شخص به سطحی از فهم و تعادل دست یافته که باعث می‌شود بر دنیای خود تسلط داشته باشد.
مردیکه به هست و نیست قانع گرددهست و عدم او را همه تابع گردد
هوش مصنوعی: مردی که به آنچه دارد و ندار دارد راضی باشد، همه چیز در زندگیاش به او وابسته می‌شود.
موقوف صفات و فعل کی باشد اوکز صنع برون آید و صانع گردد
هوش مصنوعی: هیچکس نمیتواند صفتها و اعمال خداوند را محدود کند، چرا که او خالق است و نمیتواند از آفرینش خود فراتر رود.