رباعی شمارهٔ ۸۳۸
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر آمدن یک مرهم و تسلی‌دهنده به دل خسته انسان هستند. شاعر از مخاطب می‌خواهد که با خوشحالی و نشاط این لحظه را جشن بگیرد، زیرا یاری که به یاران کمک کند و مشکلاتشان را حل کند، به میان آمده است. در واقع، این یاری در قالب انسانی در جهان ظهور کرده است.
هان ای دل خسته وقت مرهم آمدخوش خوش نفسی بزن که آن دم آمد
هوش مصنوعی: ای دل خسته، وقت آن رسیده که آرامش بیابی. خوشحالی کن و نفس عمیق بکش، چون زمان شفا و آرامش نزدیک شده است.
یاریکه از او کار شود یاران رادر صورت آدمی به عالم آمد
هوش مصنوعی: دوستی که از او کارها انجام میشود، یاران را در صورت انسان به این دنیا آورده است.