تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۸۳۹

هر جا به جهان تخم وفا برکارندآن تخم ز خرمنگه ما می‌آ رند
هرجا ز طرب ساز نی بردارندآن شادی ماست آن خود پندارند