رباعی شمارهٔ ۸۵۴
هوش مصنوعی: این متن به زیبایی عشق و وجود معشوق می‌پردازد. شاعر می‌گوید که وجود و هستی او به خاطر آن نرگس خوش‌نما و مست است. همچنین اشاره می‌کند که حتی آب و زندگی نیز از وجود معشوق نشأت می‌گیرد. در نهایت، وقتی که به عمق وجود معشوق نگاه می‌کند، درمی‌یابد که تمام زیبایی و دستاوردها در واقع از خود او ناشی می‌شود و همه چیز به او وابسته است.
هستی اثری ز نرگس مست تو بودآب رخ نیستی هم از هست تو بود
هوش مصنوعی: وجود و هستی تحت تاثیر زیبایی و جذبهی توست. آنچه که از زندگی و واقعیت میبینیم، به نوعی از حال و حالت تو نشات می‌گیرد.
گفتم که مگر دست کسی در تو رسدچون به دیدم که خود همه دست تو بود
هوش مصنوعی: گفتم شاید کسی بتواند به تو کمک کند، اما وقتی تو را دیدم، فهمیدم که همه چیز به خودت بستگی دارد و فقط تو میتوانی به خودت یاری برسانی.