رباعی شمارهٔ ۸۵۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر بیان میکند که هر یک از موهای زلف محبوبش جان و زندگی خاصی دارند و این زیبایی و ناز او باعث پریشانی و غم او شده است. غم شاعر به خاطر ناز و دلربایی محبوبش است.
هر موی زلف او یکی جان داردما را چو سر زلف پریشان دارد
هوش مصنوعی: هر رشته از موی او یک زندگی دارد و برای ما، زمانی که زلف او به هم ریخته است، احساس سردرگمی و آشفتگی میآورد.
دانی که مرا غم فراوان از چیستزانست که او ناز فراوان دارد
هوش مصنوعی: میدانی چرا من غم بسیاری دارم؟ زیرا او به شدت ناز و کرشمه میکند.