رباعی شمارهٔ ۸۵۲
هوش مصنوعی: این چهار بیت دربارهٔ لذتی است که در خوردن غذا وجود دارد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که هر لقمه‌ای که خورده می‌شود، سریعاً توأم با شور و نشاط به زندگی فرد می‌افزاید. خورشید، ماه و همهٔ عناصر آسمانی از این لذت ناشی می‌شوند و در نهایت، چیزهایی که پنهان بوده‌اند، آشکار می‌شوند. به طور کلی، این اشعار به اهمیت و زیبایی غذا و تاثیر آن بر زندگی اشاره دارد.
هر لقمهٔ خوش که بر دهان میگرددمیجوشد و صافش همه جان میگردد
هوش مصنوعی: هر قطعه غذایی که بر دهان میچرخد، به تدریج نرم می‌شود و با هر لقمه ای که میجویم، تمام وجودمان را درگیر می‌کند.
خورشید و مه و فلک از آن میگرددتا هرچه نهان بود عیان میگردد
هوش مصنوعی: خورشید و ماه و آسمان به دور خود میچرخند تا هر چیزی که پنهان است، آشکار شود.