رباعی شمارهٔ ۸۵۱
هوش مصنوعی: این شعر به حسرت و longing اشاره دارد. شاعر در هر لحظه به یاد کسی است که از او دور است و در پی یافتن سوره یوسف و قرآن مجید است. او از درد دل خود می‌گوید که چقدر غمگین است و اشک‌هایش جاری شده، اما در پاسخ می‌شنود که کسی که او را دیده، دیگر به یاد کسی نمی‌افتد.
هر لحظه همی خوانمش از راه بعیدکو سورهٔ یوسف است و قرآن مجید
هوش مصنوعی: هر لحظه به یاد او هستم و او را میخوانم، از دور دست، که او همان داستان یوسف و قرآن کریم است.
گفتم که دلم خون شد و از دیده دویدگفت آنکه ترا دید کس را ندوید
هوش مصنوعی: در اینجا شخصی از درد و غم خود سخن می‌گوید و بیان میکند که از عمق دلش ناراحت است و اشکش سرازیر شده است. در پاسخ به او، دیگر شخصی می‌گوید که کسی که دلش برای او به درد آمده، نباید دیگران را نادیده بگیرد یا از دیگران بیتوجه عبور کند.