رباعی شمارهٔ ۸۵۰
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر بیان می‌کند که افرادی که مشکلات و گره‌های زندگی را حل کنند، به وضعیت خود و دیگران می‌خندند. او به این موضوع اشاره دارد که گفت‌وگو درباره‌ی عشق و جدایی در نهایت بی‌فایده است، چرا که چیزهایی که هرگز جدا نشده‌اند، چگونه می‌توانند به هم بپیوندند؟
هر کو بگشاده گرهی می‌بنددبر حال خود و حال جهان میخندد
هوش مصنوعی: هر کسی که مشکلی را حل کند، در حقیقت به وضعیت خود و اوضاع جهان میافزاید و به این امر میخندد.
گویند سخن ز وصل و هجران آخرچیزیکه جدا نگشت چون پیوندد
هوش مصنوعی: میگویند که در مورد ارتباط و جدایی، در نهایت چیزی که هیچ وقت جدا نشد، همان پیوندی است که برقرار میشود.