رباعی شمارهٔ ۸۴۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که هیچ‌کس حق ندارد بر حقایق یا گذشته دیگران صحبت کند و اندیشه‌های آنها برایش مهم نیست. او همچنین اشاره می‌کند که برخی افراد ممکن است در ظاهر معصوم و محترم به نظر برسند، اما در واقعیت، ترسی از آتش و آب (خطرات) ندارند و به راحتی در مورد دیگران نظر می‌دهند.
هرگز حق صحبت قدیمت نبودواندیشهٔ این سیه گلیمت نبود
هوش مصنوعی: هرگز شایسته نبود که دربارهٔ گذشتهٔ تو سخن بگویم و فکر کنم که این سرنوشت ننگین به تو تعلق دارد.
بر دیده نشینی و بدل درباشیور آتش و آب هیچ بیمت نبود
هوش مصنوعی: تو بر چشمان من نشستهای و در جان من هستی، حتی اگر آتش و آب دور من باشند، هیچ ترسی از این نیست.