رباعی شمارهٔ ۸۵۶
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به آسیب‌هایی اشاره می‌کند که به دنبال بی‌احتیاطی و رفتارهای نادرست پیش می‌آید. او می‌گوید اگر به دیوار برخورد کند، سرش می‌شکند و لباسش به خون آلوده می‌شود. همچنین از درد و رنجی سخن می‌گوید که به او رسیده و خاطرات تلخی را به یادش می‌آورد. به طور کلی، این اشعار به نوعی عبرت از عواقب ناگوار ناشی از بی‌احتیاطی و یادآوری زخم‌های گذشته هستند.
هل تا برود سرش به دیوار آیدسر بشکند و جامه به خون آلاید
هوش مصنوعی: آیا تا زمانی که به دیوار برخورد کند، سرش می‌شکند و لباسش به خون آغشته می‌شود؟
آید بر من سوزن و انگشت گزانکان گفته سخنهای منش یاد آید
هوش مصنوعی: به سراغ من می‌آید درد و احساس گناه، چون به یاد میآورم سخنان خودم و تأثیر آنها بر دیگران.