رباعی شمارهٔ ۸۹۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به وفای عاشقانه و وفاداری به عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که نباید به ظواهر و دیدگاه‌های سطحی فکر کرد. او از شنونده می‌خواهد که به دل او گوش دهد و تأکید می‌کند که از عمق عشق و احساسات چیز زیادی نمی‌داند. در واقع، شاعر به عمق و پیچیدگی عشق و وابستگی آن اشاره می‌کند و تأکید می‌ورزد که باید به حقیقت‌ها توجه کرد.
در خاک در وفای آن سیمین برمیکار دل و دیده میندیش ز بر
هوش مصنوعی: در خاک وفای آن معشوق زیبا، دل و چشمانت را فراموش کن و فقط به کاشتن عشق بپرداز.
از من بشنو تا نشوی زیر و زبروالله که خبر نداری از زیر و زبر
هوش مصنوعی: به حرفهای من گوش بده تا دچار به هم ریختگی نشوی. قسم میخورم که تو از جزییات و واقعیتهای پنهان خبر نداری.