تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۹۰۴

سیلاب گرفت گرد ویرانهٔ عمرآغاز پری نهاد پیمانهٔ عمر
خوش باش که تا چشم زنی خود بکشدحمال زمانه رخت از خانهٔ عمر