رباعی شمارهٔ ۹۱۰
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از طرفی به درد و رنج خود اشاره می‌کند و از طرف دیگر، از کسی می‌خواهد که به او کمک کند تا از این وضعیت رهایی یابد. او به نوعی معنای مرگ را مطرح می‌کند و نشان می‌دهد که حتی در تلاش برای به دست آوردن زندگی و عشق، پاسخ گوینده او را به مرگ می‌کشاند. این تضاد بین زندگی و مرگ در اشعار، تأثیرات عاطفی عمیقی را به نمایش می‌گذارد.
گفتم بنما که چون کنم بمیرگفتم که: شد آب روغنم گفت بمیر
هوش مصنوعی: گفتم به من نشان بده که چطور باید بمیرم. او پاسخ داد که: حالا که به هر حال از بین رفتهام، بهتر است بروی و بمیرم.
گفتم که شوم شمع من پروانهای رو تو شمع روشنم گفت بمیر
هوش مصنوعی: من به او گفتم که میخواهم برای او مانند شمعی باشم و او هم مانند پروانهای در کنارم باشد. او هم در پاسخ به من گفت که باید بمیرم.