تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۹۳۴

ای دل ز جفای دلستانان مگریزدزدی خواهی ز پاسبانان مگریز
می‌جوی نشان ز بی‌نشانان مگریزصد جان بده و ز درد جانان مگریز