رباعی شمارهٔ ۹۵۰
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به بیان حالات درونی و دردهای عمیق خود می‌پردازد و اشاره می‌کند که هیچ‌کس نمی‌تواند به درمان درد او بپردازد و آرزویی از او برآورده نخواهد شد. همچنین، با اشاره به نهال صبر که در دل خود کاشته، به شک و تردید اشاره می‌کند که ممکن است این صبر هیچ‌گاه به ثمر نرسد و نتیجه‌ای نداشته باشد.
درد تو علاج کس پذیرد هرگزیا از تو مراد میگریزد هرگز
هوش مصنوعی: درد تو هیچ کس را درمان نمیکند و هرگز از تو چیزی به دست نمیآید.
گفتی که نهال صبر در دل کشتیگیرم که بکاشتم بگیرد هرگز؟
هوش مصنوعی: تو گفتی که در دل خود صبر را مانند نهالی کاشتم، اما آیا این صبر هرگز رشد خواهد کرد و به ثمر خواهد نشست؟