رباعی شمارهٔ ۹۸۱
هوش مصنوعی: این شعر به ابراز احساسات شاعر درباره نوشیدنی مخرّب و دشمنی از که در زندگیاش وجود دارد، اشاره میکند. شاعر به نوعی از شراب و عواقب آن، و همچنین به نام و هویتی که در پی دارد، میپردازد و از خواننده میخواهد که در مورد این مسائل سؤال نکند.
دارد به قدح می حرامی که مپرسیک دشمن جان شگرف حامی که مپرس
هوش مصنوعی: در ظرفی از شراب حرامی وجود دارد که نباید دربارهاش سوال کنی، چرا که یک دشمن جان قوی و بزرگ از آن حمایت میکند و بهتر است که در این باره چیزی نپرسی.
پیشم دارد شراب خامی که مپرسمیخواند مرمرا به نامی که مپرس
هوش مصنوعی: پیش من یک شراب ناپخته وجود دارد که نمیتوانی دربارهاش چیزی بپرسی، و آن شراب من را با نام خاصی میخواند که نباید دربارهاش سوال کنی.