رباعی شمارهٔ ۹۹۴
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از علاقمندی و محبت خود به یک شخص صحبت می‌کند که او را به عنوان دوست می‌شناخته است. شاعر به دنبال شناختن نام و مشخصات این دوست بوده و از او درخواستی داشته است. اما از شدت احساس غیرت و محبتش، نتوانسته چیزی از او بخواهد و او را مجبور به سکوت کرده است.
آنرا که رسول دوست پنداشتمشمن نام و نشان دوست درخواستمش
هوش مصنوعی: کسی که او را به عنوان پیامآور محبوبم میشناختم، در حقیقت در پی یافتن نام و نشانههای محبوب واقعیام بودم.
بگشاد دهانرا که بگوید چیزیاز غایت غیرت تو نگذاشتمش
هوش مصنوعی: به خاطر شدت غیرت تو، هیچ چیز برای گفتن باقی نگذاردم.