رباعی شمارهٔ ۹۹۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به یک شخصیت مرموز و آزاداندیش اشاره می‌کند که به طور ناگهانی آشکار شده است. او برای یافتن نشانه‌ها و آثار این شخصیت در تلاش است و از خداوند می‌خواهد که او را برای کمک به این فرستاده بخواند. شاعر همچنین از مطرب می‌خواهد که لحظه‌ای با او بماند و به همراهی بپردازد.
آن رند و قلندر نهان آمد فاشدر دیدهٔ من بجو نشان کف پاش
هوش مصنوعی: آن شخص آزاد و سرمست به طور ناگهانی در مقابل چشمانم ظاهر شد و من در پی نشانهای از رد پای او هستم.
یا او است خدایا که فرستاده خداشای مطرب جان یک نفسی با ما باش
هوش مصنوعی: خدایا، آیا او فرستادهی توست؟ ای نوازندهی جان، تو را خواهش میکنم که لحظه‌ای با ما بمان.