تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۰۲۲

با ما چه نه‌ای مشو رفیق اوباشکاول قدمت دمند و آخر پرخاش
گل باش و بهر سخن که خواهی میخندمرد سره باش و هرکجا خواهی باش