رباعی شمارهٔ ۱۰۲۵
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی حسی عمیق از عشق و زیبایی است. شاعر به نرگس (که نماد زیبایی و معشوق است) اشاره می‌کند که از شدت غم و دل‌تنگی می‌گرید. او به شدت تحت تاثیر این گریه قرار می‌گیرد و حتی تصور می‌کند که اگر نرگس به سرمه (زینت‌آلات) آغشته باشد، زیبایی و طراوت چهره‌اش تحت تأثیر قرار نمی‌گیرد. در کل، این شعر احساسات عاشقانه و تأثیر آن روی دل را به تصویر می‌کشد.
بر من بگریست نرگس خمارشتا خیره شدم ز گریهٔ بسیارش
هوش مصنوعی: نرگس مست و بیدار، بر من گریه کرد و من از شدت گریهاش مجذوب شدم.
گر نرگس او به سرمه آلوده بدیآلوده شدی ز سرمه‌ها رخسارش
هوش مصنوعی: اگر نرگس چشمان او به سرمه آغشته میشد، چهرهات به خاطر آن سرمه‌ها دچار نقص و عیب میگردید.