تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۰۳۱

چون رنگ بدزدید گل از رخسارشآویخت صبا چو رهزنان بردارش
بسیار بگفت بلبل و سود نداشتتا بو که صباا به جان دهد زنهارش