تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۰۳۲

خائیدن آن لب که چشیدی شکرشمالیدن دستی که کشیدی بسرش
نگذارد آنکه او به جان و جگرشآب حیوان همی رسد از اثرش