تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۰۳۴

در انجمنی نشسته دیدم دوششنتوانستم گرفت در آغوشش
رخ را به بهانه بر رخش بنهادمیعنی که حدیث می‌کنم در گوشش