رباعی شمارهٔ ۱۰۴۴
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به معشوق می‌گوید که اگر عشق و غم او باعث مرگش شود، او را نکشد. همچنین تأکید می‌کند که آن کسی را که خود به سختی انداخته، به او آسیبی نرساند و آن کس را که او زنده کرده، نیز باید عزیز بدارد و نکشد. در واقع، شاعر به روابط عاطفی و مشکلات عاشقانه اشاره می‌کند و از معشوق می‌خواهد که با احساساتش بازی نکند.
گر می‌کشدم غم تو هر دم مکشهل تا بکشندم همه عالم تو مکش
هوش مصنوعی: اگر به خاطر غم تو من را بکشند، هرگز نخواهی مرد. چون اگر تو بمیری، همه دنیا را هم با خودت خواهد برد.
آنرا که خود انداخته‌ای پای مزنوانرا که تو زنده کرده‌ای هم تو مکش
هوش مصنوعی: هیچگاه به کسی که خودت به او آسیب رساندهای، آزار نده و کسانی را که خودت به زندگی آوردهای، نیز از بین نبر.