رباعی شمارهٔ ۱۰۷۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از حالتی احساساتی و عمیق سخن می‌گوید که در آن نه ایمان و نه کفر، نه یقین و نه شک باقی مانده است. او خود را مانند نمک در دریا می‌بیند و به نوعی در بحر صفا غرق شده است. در دل او ستاره‌ای درخشان به وجود می‌آید که به طرز عجیبی هفت آسمان را در خود گم می‌کند. این تصویر نشان‌دهنده‌ی حالت عرفانی و تجلیاتی است که شاعر تجربه کرده است.
در بحر صفا گداختم همچو نمکنه کفر و نه ایمان نه یقین ماند و نه شک
هوش مصنوعی: در دنیای آرامش و صفا ذوب شدم مانند نمک، نه ایمان و نه کفر، نه یقین و نه شک برایم باقی نمانده است.
اندر دل من ستاره‌ای شد پیداگم گشت در آن ستاره هر هفت فلک
هوش مصنوعی: در دل من ستاره‌ای درخشید، اما در آن ستاره، تمام آسمانها ناپدید شدند.