رباعی شمارهٔ ۱۱۲۰
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات بیان می‌کند که هرچقدر به محبوب نزدیک است، در حقیقت احساس دوری می‌کند. او از شدت عشق و ارتباط با معشوق، احساس تنهایی و دوری دارد و از کثرت موانع و مشکلاتی که در این رابطه وجود دارد، رنج می‌برد. در واقع، هرچه بیشتر به معشوق می‌رسد، بیشتر دچار غم و رنج می‌شود.
از بسکه به نزدیک توام من دورموز غایت آمیزش تو مهجورم
هوش مصنوعی: به خاطر اینکه مدام به تو نزدیک هستم، احساس میکنم دور افتادهام و از شدت ارتباط و نزدیکیام با تو، احساس تنهایی میکنم.
وز کثرت پیداشدگی مستورموز صحت بسیار چنین رنجورم
هوش مصنوعی: به خاطر زیاد شدن اضطرابها و مشکلات، در حالتی پنهان و نامشخص به سر میبرم و به خاطر صحت و درستیهای بیش از حد، در رنج و عذاب هستم.