رباعی شمارهٔ ۱۱۴۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بیان احساسی می‌پردازد که نمی‌تواند از آن بکاهد. او از اسراری صحبت می‌کند که نمی‌تواند آنها را فراموش کند و نمی‌تواند احساسات درونی‌اش را برای خود یا دیگران بیان کند. چیزی در درونش وجود دارد که او را خوشحال می‌کند، اما نمی‌تواند به‌خوبی آن را درک یا بیان کند.
اسرار ز دست دادمی نتوانموانرا بسزا گشاد می نتوانم
هوش مصنوعی: من دیگر نمیتوانم رازها را به کسی بگویم و نمیتوانم آنها را به درستی بیان کنم.
چیزیست درونم که مرا خوش داردانگشت بر او نهادمی نتوانم
هوش مصنوعی: درون من احساسی وجود دارد که باعث شادیام میشود، اما نمیتوانم بر روی آن دست بگذارم یا آن را بیان کنم.