رباعی شمارهٔ ۱۱۳۹
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به این نکته اشاره می‌کند که آنچه خوش است، همواره با موانع و نهی‌هایی همراه است. او به این موضوع انتقاد می‌کند که لذت‌هایی چون می، موسیقی، زیبایی و رقص برای افراد خاص مجاز و برای عموم مردم ممنوع شده‌اند. به‌عبارتی، لذت‌های زندگی به‌دلیل قید و بندهای اجتماعی تنها برای عده‌ای خاص قابل دسترسی است.
از هرچه که آن خوشست نهی است مدامتا ره نزند خوشی از این مردم عام
هوش مصنوعی: اگر چیزی برای انسان خوشایند است، باید مدام از آن دوری کند تا خوشی از زندگی مردم عادی دور نشود.
ورنه می و چنگ و روی زیبا و سماعبر خاص حلال گشت و بر عام حرام
هوش مصنوعی: بجز این، شراب و ساز و چهرهی زیبا و پایکوبی برای گروه خاصی مجاز و برای عموم ممنوع شد.