رباعی شمارهٔ ۱۱۳۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از غمها و دردهایی که از مطبخ (پدر معنای خانه) به او میرسد سخن میگوید. هر لحظه با نوعی ترس و ناامیدی روبرو است و بوی جگر سوخته نمادی از درد و رنج اوست. او میپرسد که این غم و اندوه از کجا به سراغش آمده است.
از مطبخ غمهاش بلا میرسدمهر لحظه به صد گونه ابا میرسدم
هوش مصنوعی: هر لحظه به اشکال مختلف درگیر دردها و غمهایش میشوم و این مشکلات به شدت به من میرسند.
بوی جگر سوخته هر دم زدنیبر مایدهٔ غم از کجا میرسدم
هوش مصنوعی: هر لحظه بویی از جگر سوخته استشمام میکنم، این درد و غم از کجا به من میرسد؟