رباعی شمارهٔ ۱۱۴۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و محبت عمیق خود به محبوب صحبت میکند. او هر روز به یاد اوست و حتی در وضعیت خراب و آشفتهای که دارد، همچنان حضور محبوبش را در ذهنش حس میکند. با این حال، این حضور برای او باعث حس تنهایی و بیخبری نیز شده است.
امروز همه روز به پیش نظرماو بود از آن خراب و زیر و زبرم
هوش مصنوعی: امروز هر روز به یاد او هستم و حال من به خاطر عشق او خراب و آشفته است.
از غایت حاضری چنین مهجورموز قوت آن بیخبری بیخبرم
هوش مصنوعی: به خاطر وجود تو به شدت تنها هستم و از قدرت عشق تو بیخبرم.