رباعی شمارهٔ ۱۱۸۹
هوش مصنوعی: در این اشعار، پیام شاعر این است که من تا زمانی که تو دل از خود نکند و آنچه را گفتم نپذیری، چیزی به تو نخواهم داد. شاعر از محبوب میخواهد که به خود ساختگی و مردگی نپردازد، زیرا جان و زندگی او را تا زمانی که زنده است، به کسی نخواهد داد.
تا ترک دل خویش نگیری ندهموانچت گفتم تا نپذیری ندهم
هوش مصنوعی: تا زمانی که از دل خود دست نکشی، چیزی به تو نمیدهم و آنچه را که گفتم، اگر نپذیری، باز هم چیزی به تو نمیدهم.
حیلت بگذار و خویشتن مرده مسازجان و سر تو که تا نمیری ندهم
هوش مصنوعی: راهی بیاب و خودت را به خواب نزن؛ جان و سر تو را تا زمانی که نمیری، به من نمیدهی.